Nerden geldi bilmiyorum ama son zamanlarda gül kokusuna karşı bir istek başladı bende. Hem de kışın ortasında… Aslında olayın başlangıcı gece bisikletle bizim mahalleye girdiğimde duyduğum bir çiçek kokusu ile oldu. 2-3 gece, bizim sokağa girdiğimde aynı kokuyu duyuyordum. Koku bir bahçedeki bir çiçekten geliyordu ama o kadar baskın bir koku ki, bütün mahalleyi sarmıştı. İşte o zaman güllerin de aslında ne kadar güzel koktukları geldi aklıma. Hani filmlerde gül bahçeleri vardır ya. Kimbilir o bahçeler ne kadar güzel kokuyordur. Bu gece arkadaşımla yürürken bir çok bahçede güllerin açtığını gördüm. Bir tanesine eğildim ve kokladım. İşte aylar öncesinden hayal ettiğim koku. Hatta çok çok fazlası.

Eğer ileride bir villam olursa kesinlikle bahçesinde bir çok gül ağacı olacak. Bahar geldiğinde tüm mahallenin gül kokmasını istiyorum. Bu meret evde güzel olmuyor. İlla bahçede olacak ve her renk birlikte olacak. Sarı, kırmızı, beyaz.

Aslında bir kadına verilebilecek en güzel hediye bir gül. Ama öyle çingenelerden alınmış sap gibi bir kırmızı gül değil. Dalından kopartılmış ve ölene kadar buram buram kokmaya devam eden, ufacık bir gül. Ayrıca öyle özel bir günü beklemeye de gerek yok, bir pazar sabahı gül kokusu ile uyanmalı sevdiğin veya kahvaltı masasında bir demet gül olmalı vazorda. Ama en güzel, güller içinde bir bahçede kahvaltı yapmak. Her taraf gül olsun, sevdiğin kadın beyaz bir gül, sen bülbül ol, çırpın dur çevresinde…

Bu güller böyle güzel koktukça bülbül olmamak elde mi?