Son zamanlarda eskisi kadar sık yazamadığımı fark etmişsinizdir umarım Bunun tek sebepi çok çalışıyor olmam. Sabah 7′de kalkıyorum. 8′de iş başı yapıyor akşam 7-8 arasında ancak işten çıkabiliyorum. Bütün gün koşturup ancak öğlen arası ve akşam 5′den sonra oturabiliyorum. Sabah 8′de koyduğum kahveyi bitirebilmem genelde akşam 5′i buluyor. Düşünün yani o kadar yoğunum.

Ne iş yaptığımı merak eden varsa hemen söyleyeyim Ericsson adına Türkcell’in son kullanıcı testlerini yönetiyorum. Daha öncesinde de bu testlerin yazımında görev almıştım. Şimdi 15 kişilik bir tester kadrosunu yönetmeye çalışıyorum. Onların sorunlarını çözmeye çalışıp onların daha verimli çalışmalarını sağlamaya çalışıyorum. Günde yaklaşık 150 soruya cevap vermeye çalışıyor, sistemde çıkan sorunlar ile ilgili defect kayıtlarını takip ediyor, temel gidişhatı kontrol altında tutmaya çalışıyorum. Bir tane de yardımcım var onun işleri kendi başından aşkın olduğu için sadece kendi işleri ile boğuşuyor.

Yaptığım işin dışında bulunduğum konum da önemli. Ericsson ile ortaklaşa Türkcell’in bir işini yapıyorum. Yani Ericsson Türkcell’in işini kendi başına yapamamış ben onlara yardım ediyorum. Öbür türlü “Nerede çalışıyorsun?” sorusuna karşılık “Sesam Yazılım” dediğimde gelen ikinci soru “Yeri nerede? Kolay gidebiliyor musun? ” veya “Kaç kişi çalışıyor? Yemek veriyorlar mı?” oluyor. Bu sorularda sanki biraz küçümseme var gibi. “Sesam” diyince eh işte sıradan işçi muamelesi yapıyorlar ama mesela “Tubitak”‘ta stajyerler “Tubitaktayım” dediklerinde her gün aya gidip geliyormuşcasına saygı görüyorlar.

- Nerede çalışıyorsun?
- Yazılım işindeyim. Bu aralar Ericsson ve Türkcell ile ortak bir proje yürütüyoruz.
- Ooo süper. Nasıl bir proje
- Türkcell’in altyapısının test ediyoruz. (Halbuki bütün gün burçtur, tarottur, ganyan’dır ıvır zıvır servislere abone olup duruyoruz. )