Gökay Bayraktar’ın Anısına
14.07.2007 at 9:30
Tam tarihini hatırlamıyorum ama ilk motorumu alacağım gündü. 1 hafta öncesinde Gökay’la konuşmuş, pazar günü gider alırız demiştik. Cumartesi günü de telefon açmıştım. Ben biraz rahatsızım bakarız demişti. Ben de sallıyor sanmıştım. Pazar 10′da ararım demiştim ama erken diye 11 aradım. Telefon açılmadı. Arkasından kuzeni telefon açtı. “Gökay ölmüş” dedi.
Gökay’la en son çektirdiğimiz fotoğrafları gördüm az önce. Belki yukarıdaki yazıya tezat olacak ama ben onu hep gülümsiyerek anıyorum.
Fotograflar 21 Ocak 2004 Saat 02:30′da çekilmiş
Her küçük çocuğun bir kahramanı olur ya! büyüdüğü zaman benzemek istediği… Benim ki sendin!!! HUZUR İÇİNDE UYU KALBİMİZDESİN…
ben mi
Evet Gökay kahraman olabilecek bir kişiydi. Zaten ben bu dünyanın adamı değilim diyordu. Cidden de değildi.
Gökay’ı tanımıyorum ama kenine olan özgüveni ortada.Resimler bence güzel ama daha güzeli arkadaşın hatırlaman ve o resimler bakara ona gülümsemen.
evet o resimleri çektiğimiz gece çok gülmüştük. Ben de onu bu resimlerle hatırlıyorum
Hatırladıkça gülümsüyorum. Bende böyle hatırlanmak isterim doğrusu.
Hadi başbaş