• Kardeşim burası öyle düşündüğünüz gibi bir yer değil. Herkes efendi gibi işine gidiyor, işine gücüne bakıyor, yemek yiyor, kiliseye gidiyor.
• Türkiyeden güzel olarak restoranlarda çalışan kızlar Türkiyede mankenlik yapan kızlardan daha güzeller. Ama sonuçta o kızların olayı garsonluk yapmak.
• Bugün uzun konuşmalardan sonra Belarus’un aslında kadın egemen bir ülke olduğuna oy birliği ile karar verdik. Buradaki kadınlar Türkiye’deki erkekler gibi kendilerine güvenleri tam, laylaylom geziyorlar. Ama erkekler biraz daha uysal, sakin ve ağır başlı. Böyle olunca nasıl Türkiye’de erkekler kadınlara sarkıntılık ediyorlarsa buradaki kadınlar da erkeklere o gözle bakıyorlar. Tabi hiçbir zaman bizdeki erkekler gibi değil. Biraz daha edepli, yani en azından içkili değilken. İçkiliyken daha sarkıntı oluyorlarmış. Ben görmedim. Zaten ramazan geliyor, ne içkisi.
• Buradaki kadınlar cidden çok zayıflar. Kadınların elinde 2 tane çocuk ama kadını görsen bizdeki 18 yaşındaki kızdan daha çıtır. Ama düşünen Türk gencinin gözünden bu sorun da kaçmadı tabiki. Hiç düşündünüz mü neden bunlar bu kadar zayıflar. Sebebi çok basit. Ben baktım bunların nerdeyse hepsi göbekleri açık geziyorlar. Gömlek veya t-shirtlerin göbek kısımları tam göbeğe kadar. Tabi ister istemez açılıyor ve oradan soğuk giriyor. Sürekli midesi üşütük ve cırcır rus kızı da haliyle kilo alamıyor.
• Yemekte, burada okuyan bir grup Türk gördük. Garson kız çocuklara yeterli yer olmadığını söyleyip çocukları dışarı çıkarttı. Daha sonra bize dönüp siz oturun, sizi onlardan daha çok seviyorum(arkadaş olarak canım abartmayın hemen) çünkü siz espiriden anlıyorsunuz ben de mutlu oluyorum ama onlar anlamıyor dedi. Gittiğimiz yer Türk restoranı olunca garson kız rus olmasına rağmen Türkçe konuşuyordu. Demek ki burada espiriden anlamayan Türk öğrenciler var. Artık derslerine mi konsantreler yoksa akılları başka yerde mi tam anlamadım.
• Kiliseye 50 dolar verildiğinde kilise düğünü yapılabiliyormuş. Bekar erkekler buraya gelip, güzel bir kız bulurlarsa ucuza düğün de yapabilirler.
• Valla çoğu şey çok pahalı, bir öğle yemeği yedik 32.000 ruble tuttu. Bu paraya pilav üstü döner ve cacık yedim. Biliyorum kafanızdan kaç TL yapıyor diye soruyorsunuz. Söylemiycem gidin araştırın öğrenin.
• Tamam tamam söylicem. 32.000 ruble 19 TL civarı birşey yapıyor. 10.000 ruble 6 TL yapıyor. Yani fiyatları 0.6 ile çarpmak gerekiyor. Sonra da 3 sıfır atacaksın.
• 0.6 ile çarpmanın kolay yolunu söyliyeyim mi? Önce fiyatı ikiye bölüyorsun sonra fiyatın onda birini ekliyorsun. Daha karmaşık gelecek ama aslında öyle değil. Mesela 32.000 ruble ya. Böl ikiye, 16.000 sonra da 32.000′den bir sıfır at. 3.200 bunu 16.000′e ekle. naaptı, 19,200. İşlemin en zor kısmı toplama. Böyle böyle pratik zekam da gelişiyor.
• Bugün otelin havuzuna gittik. Çok güzel bir havuzu var. Hem de ücretsiz. Bir de girişte havlu bornoz ve terlik veriyorlar. Bone takmak zorunlu değil. Havuzun yanında jakuzi bir de arkada sauna var. Yalnız ben şortumu 1 yıldır yanımda taşırken tek gerekli olduğu zamanda yanıma almadığımı farkettim. Almanya’ya Belçika’ya falan tam takım yüzme malzemesi ile giderken buraya uyduruk bir şort bile koymamışım. Onu geçtim spor çorabı bile yoktu. Tabi mecburen 124.000 ruble vererek aldım. Hemen hesapladınız biliyorum ama ben hesaplayamayanlar için söyliyeyim 62 + 12,4 = 74,4 TL verdim.
• Yağı bol bulan arap misalı yarın sabah da havuza gitmeyi düşünüyoruz.
• Gariptir buradaki kadınların nerdeyse hepsi mutlu gözüküyorlar. Garip geliyor çünkü Türkiye’deki kadınlar bence mutlu değiller. Çünkü mutlu olmayı bilmiyorlar. Mutlu olmamak için ellerinden geleni yapıyorlar. Mesela durduk yere acaba şöyle mi olmuştu, böylemi olmuştur diye kendilerini doldurup kara kara düşüncelere dalıyorlar. Yok o benden çok alıyor, yok o benden mutlu, yok o daha çok eğlendi ben eğlenemedim diye diye kendilerini tüketiyorlar. Ama gel gör ki Türkiye’de ve dünyada kadınlar sinsi gibi erkeklerden daha uzun yaşıyorlar. Erkekler genel olarak mutlular ama çevrelerindeki mutsuz kadınların gazabına uğrayıp nalları dikiyorlar sanırım. Ama buradaki kadınlar mutlu gözüküyorlar. Zayıf ve güzeller. O zaman buradaki erkekler daha uzun yaşıyor olmalılar. Hemen wikipedia’ya bakalım ve erkeklerin yaşam sürelerine bakalım. Erkek 65, kadın 76. Yuh diyorum başka birşey demiyorum. Türkiye’de Erkek 70, kadın 73müş. Gariptir biri artınca diğeri azalıyor. Demek ki birlikte ne kadar uzun yaşanırsa ömürden gidiyor.
• Barlarda iki tip avcı varmış. Bir tanesi dans pislinde kızla arasını yapanlar, diğeri sarhoş kızları toplayıp evlerine götürenler. İkincilere akbaba diyorlar.
• Buradan ailelere sesleniyorum, çocuğunuz belarus’a dil öğrenmeye gidicem diyorsa bilinki yalandır. Çalışmaya gelenler ayrı. Onlar mecburiyetten geliyorlar. Öğrenciler mecbur değil. Gitsinler internetten öğrensinler.
• Burada çok sefil durumdayım. Bu akşam spor yapma gazıyla akşam yemeği yiyecek vakit kalmadı. Akşam yemeği olarak 2 salatalık, 200 gr siyah zeytin, 100 gr peynir, 1 elma yedim. Siz halen haremdeymişim gibi düşüne durun ama durum bu. Amele yemeği yiyip NTV avrupa izliyorum. Kadınların hepsi de bıyıklı zaten.
• Buradan karıma sevgilerimi gönderiyorum.

Minsk’e gelmek yaklaşık 2,5 saat sürüyor. Yolun bir kısmı karadeniz üzerinde geçiyor. Minsk’e inerken de şehir planlamasının ne kadar güzel yapıldığını görebiliyorsunuz. İp gibi giden yollar, düzgün aralıklarla inşaa edilmiş evler falan çok güzel duruyor.

Minsk havaalanı eski bir iş hanından hallice bir yer. Zaten THY sadece haftada 3 gün Minsk’e uçuş yapıyor. Mesela biz uçaktan inerken, aynı kapıda bir sonraki uçağa binecek insanlar sıraya geçmiş bizim çıkmamızı bekliyordu.

Uçaktan çıktıktan sonra polisler uçaktaki zencileri toplayıp bir yere götürdüler. Sanırım sağlık kontrolünden geçirecekler. Ben rus’a benzeyen bir kadının arkasına takılıp pasaport kontrolünü bulmaya çalıştım. Doğru düzgün işaretler olmadığı ve olanlar da rusça olduğu için tam bir kaos ortamı oluyor. Neyse bir şekilde pasaport kontrol noktasını buldum. Tam sıraya girdim ki esmer bir rus kız uzun uzun rusça birşeyler söyledi. İngliş şeklinde cevap verince “passport” diyerek o uzun cümlesini özetledi. Aha dedim. Uzun bir rusça cümle kurup biraz duraksadıktan sonra “inşurıns” (sağlık sigortası) dedi. aha dedim. “Belarus inşurıns” dedi. Yok dedim bu internasyonel. Sen bilirsin gir sıraya bekle o adam reddetsin zerre umurumda değil der gibi bir bakış atınca gideyim bu belarus inşurıns neymiş bakayım dedim. Yanımdaki heyecanlı bir türk de aynı dertten muzderip olunca birlikte bu sigorta yerini aradık. Amca çok güzel rusça konuşmasına rağmen uzun uğraşlar sonunda uçaktan çıktıktan sonra gördüğümüz bankoların aslında sigorta acentası olduğunu anladık. 11 dolar karşılığında 15 günlük sigorta yaptırarak tekrar sinirli kızın yönettiği sıraya girdim. Önümdeki 3 kişinin işlemleri yaklaşık yarım saat sürdü. Ardından 10 dklık benim kontrolüm başladı. Sanırım adam pasaportun tüm sayfalarını tarayarak bilgisayara kaydetti veya fotokopi çekti. Çatır çutur birşeyleri de bilgisayara geçirdi ve damgalarımı basarak beni belarus topraklarına saldı.

Havaalanında tüm türkler bu tavır ve davranışlara tepkili yaklaşıyorlardı. Bilerek yapıyorlar bizi bıktırmaya çalışıyorlar falan diyorlardı. Açıkcası havaalanındaki polisler ve sert tavırlar bende ülke içinde çok sıkı bir yönetim olduğu izlenimi bıraktı. Bir de yolda bir iki tane kamuflajlı asker görünce heh dedim geldik kominislerin içine. Hoş akşam itibariyle şehrin o kadar katı bir şehir olmadığına kanaat getirdim.

Şu anda Crown plazada kalıyorum. Bu otel bir türk tarafından kurulmuş. Odalar çok keyifli dizayn edilmiş. Şehirdeki tek 5 yıldızlı otel olduğunu hissettiriyor. Televizyonda NTV ve ATV kanalları var. Ayrıca kablosuz internet ve odalarda çay kahve makinesi ve ütü bulunuyor. Hatta çalışma masasının çekmecesini açtığınızda “Mecca” yazan bir ok ile namaz kılanlara mekkenin yönünü bile göstermişler. Banyoda küvet ve bornoz bile var. Genel anlamda bir türkün beklediği ince ayrıntıların hepsi otelde mevcut. Hoş gecelik 300 euro gibi bir fiyata bunlar lüks kalmıyor ama daha kötülerini görmüş biri olarak oda güzel diyebilirim.

Şimdi gelelim en can alıcı noktaya. Buraya gelmeden önce kime Belarus’a gidiyorum desem, “oooo” diye bir tepki verdi. Neymiş efendim kızları çok güzelmiş, çok rahat insanlarmış falan. Yok efendim külliyen yalan kızların hepsi bıyıklı şaka şaka aslında genel olarak antalya veya bodrumdan farklı bir yer değil. Güzel insanlar olduğu kadar normal ve hatta çirkin insanlar bile var. İnsan derken kızlardan bahsediyorum. Erkekler zaten dünyanın her yerinde aynı bence. Neyse bana garip gelen, restoranlarda çok güzel kızların çalışması oldu. Normalde Türkiye’de manken olabilecek biri burada gayet neşeli bir şekilde garsonluk yapıyor. Şöyle anlatayım Özgü Namal’ın size çorba getirdiğini ve başka birşey isteyip istemediğinizi sorduğunu düşünün.

Akşam saatlerinde barlara giden kısa etekli ve uzun topuklu kızlar görmek mümkün. Hoş aynılarının antalyada veya bodrumda da görmek münkün. Ama dediklerine göre gecenin ilerleyen saatlerinde bu kızcağızlar çok içip sapıtıyormuş. Bir de konuyla alakasız ama genel olarak kızlar 25 yaşına geldiklerinde evleniyorlarmış. Onun için çevrede görülen bekar kızların çoğu 25 yaşından küçükmüş. Türkiye’de işini gücünü bırakıp burada üniversite bahanesi ile evlenecek kız arayan Türkler de varmış. Güzel karım olsun 30.000 lira borcum olsun gibi cümleler kuran kişiler, bankadan kredi alıp belarus’a gelip kendilerine güzel bir eş bulabilirim. Benim gibi evliler de çok geç olmadan otele gelerek internete girmeyi tercih ediyorlar tabiki

Türkiye Belarus olsun.